|
MOOI VERDIENT 12,5 PROCENT MÉÉRMannen bij wie (via een foto) de verwachting is gewekt dat een vrouwelijke gesprekspartner aantrekkelijk is, gedragen zich tijdens een telefoongesprek met die vrouw innemender, geestiger en geïnteresseerder dan mannen die denken met een onaantrekkelijke vrouw te spreken. Aantrekkelijke studenten hebben een aanvangssalaris dat gemiddeld 12,4% hoger ligt dan dat van hun minder aantrekkelijke medestudenten. Het onaantrekkelijke kind wordt in ons opvoedingssysteem ernstig benadeeld. De meeste onderwijzers en onderwijzeressen gaan er onbewust vanuit dat aantrekkelijke kinderen een hoger intelligentiequotiënt hebben. Bovendien schrijven zij chronisch a-sociaal gedrag vaker toe aan onaantrekkelijke dan aan aantrekkelijke kinderen.
Tussen 1900 en 1972 was elke gekozen president in de Verenigde Staten de langste van de twee oorspronkelijke kandidaten. Tijdens de federale verkiezingen in Canada in 1974 kregen aantrekkelijke kandidaten 2,5 maal zoveel stemmen als onaantrekkelijke kandidaten. Kiezers waren zich van deze voorkeur niet bewust. 73 procent ontkende stellig dat het uiterlijk van de kandidaat iets met hun keuze te maken had. Slechts 14% was bereid een dergelijke invloed in overweging te nemen. De overtuigingskracht van een doorsnee politicus die zijn standpunten niet ondersteunt met argumenten neemt sterk af. Een aantrekkelijke politicus blijft echter, met of zonder ondersteunende argumenten, even overtuigend.
Onaantrekkelijke patiënten in een psychiatrisch ziekenhuis krijgen een ongunstiger diagnose, verblijven langer in het ziekenhuis en ontvangen minder bezoek dan hun aantrekkelijke medepatiënten. In 1984 beoordeelden onderzoekers in Pennsylvania (USA) 74 mannelijke verdachten bij hun eerste rechtszitting op fysieke aantrekkelijkheid. Later werden deze beoordelingen vergeleken met hun strafblad sinds die eerste rechtszitting. Het bleek dat de aantrekkelijke mannen lichtere straffen kregen en dat hun kans om daadwerkelijk in de gevangenis te belanden slechts half zo groot was dan die van de onaantrekkelijke mannen.
In de New York City Jail werden twee groepen gevangenen geselecteerd met vergelijkbare schoonheidsfouten aan het gezicht. Bij de ene groep werden de misvormingen met behulp van plastische chirurgie gecorrigeerd, bij de andere groep niet. Een jaar na hun vrijlating bleek dat de gevangenen die een cosmetische behandeling hadden ondergaan significant minder recidiveerden. Overigens bleek ook al vrij snel dat het mooi maken van een lelijke misdadiger de kans op toekomstige misdaden niet verkleint. De kans dat hij voor die misdaden de gevangenis ingaat wordt er wél kleiner door! |