|
16 GELE KAARTEN
Gelukkig ging het met de Fransen ook niet best: Senegal had tot ieders verrassing de openingswedstrijd tegen de regerend wereld- en Europees voetbalkampioen met 1-0 gewonnen. En dan te bedenken dat Senegal slechts 180 supporters had meegenomen. Wellicht was de overwinning wel (mede) te danken aan de 38-jarige Koreaan Lee Woong-Kyu. Hij had als leider van de 'Senegalese' supportersvereniging immers meer dan 3 000 Aziaten in een geel shirt gehesen en hen uit volle borst "Allez la Senegal" laten zingen. Senegal had trouwens helemaal een te gek WK. Op de dagen dat de nationale ploeg moest spelen bleven alle scholen en veel bedrijven dicht. En later, op weg naar huis, werden de spelers door niet minder dan 39 prostituees in de watten gelegd. De Fransen waren minder fortuinlijk: de regerend wereldkampioen voetbal scoorde in de eerste ronde precies 0 doelpunten en kon dus direct naar huis. Dat was slechts 2 keer eerder in de geschiedenis van het WK voorgekomen: in 1950 moest Italië en in 1966 Brazilië direct na de eerste ronde het (voetbal)veld ruimen. Desondanks leverde een shirtje van Zinedine Zidane op een veiling nog 3 800 euro op. Maar jah, dat tricot had hij gedragen tijdens een oefenwedstrijd tegen Schotland en die hadden de Fransen nog met 5-0 gewonnen... De Turken hadden zich het WK ook anders voorgesteld. Hakan Ünsal kreeg op 3 juni in de laatste minuut van de wedstrijd tegen Brazilië de honderdste rode kaart in een WK-wedstrijd (de allereerste was op 14 juli 1930 naar de Peruaan Placindo Reynaldo gegaan). Hakan schoot de bal hard tegen het bovenbeen van Rivaldo waarop de Braziliaan naar het gezicht greep en zich liet vallen. De Koreaanse scheidsrechter Kim Young-Joo trapte erin en stuurde Ünsal van het veld.
Nog meer frustraties, bij Japan en Rusland. Enkele dagen vóór de onderlinge wedstrijd kwamen 750 extra kaartjes beschikbaar. Bestellen kon uitsluitend via de telefoon. Direct na bekendmaking legden de ruim 2 miljoen geïnteresseerden binnen 3 minuten het hele telefoonnetwerk van Japan plat. Veel, héél veel teleurgestelde Japanners dus, vooral omdat de Aziaten de Russen met 1-0 klopten. Ook veel gefrustreerde Russen: de relletjes in Moskou direct na de voetbalwedstrijd kostten 2 mensen het leven. Polen kon ook al geen deuk in een pakje EU-boter schoppen: het won de laatste groepswedstrijd tegen de Amerikanen weliswaar met 3-0, maar toen was het al te laat. Volgens een advocaat lag de schuld van de uitschakeling bij zangeres Edyta Gorniak. Vlak voor de wedstrijd tegen Zuid-Korea (die de Polen met 2-0 verloren) zong Edyta namelijk een "wel erg vrije interpretatie" van het Poolse volkslied. Schande! En dus eiste de advocaat in kort geding 2 600 euro smartengeld. Daar vielen de Argentijnse problemen bij in het niet. In de dagen vóór de (met 1-0 verloren) wedstrijd tegen Engeland daalde in Groot-Brittannië de vraag naar Argentijnse wijn met 16 procent. De omzet van sushi steeg daarentegen met 15 procent.
Nederlander Jan Wegereef was blij met een dooie mus: hij deelde in de wedstrijd Senegal-Uruguay maar liefst 12 gele kaarten uit. Een absoluut record dat helaas voor Jan enkele uren later alweer werd 'verbeterd' door de Spaanse scheidsrechter Antonio Lopez-Nieto: hij gaf in de wedstrijd Kameroen-Duitsland namelijk 16 gele kaarten (waarvan hij er 4 omzette in 2 keer rood).
En in de Lage Landen keerde rond diezelfde tijd het zelfvertrouwen weer terug. Striptekenaar Gerrit de Jager liet in zijn strip Liefde & Geluk in het Algemeen Dagblad van vrijdag 7 juni "even snel een peilinkje uitvoeren". Resultaat: 4 procent van de ondervraagden gaf Nederland nog een goede kans om het WK voetbal te winnen. Het gaat verder op pagina 3... |